Nechun yigʻlarsen, ey bulbul

Yunus Emro — XIII asrning oʻrtalari, XIV asrning boshlarida yashab ijod etgan buyuk turk shoiri. Xoʻja Ahmad Yassaviy, Mavlono Jaloliddin Rumiylarga ergashib, goʻzal soʻfiyona manzumalar yaratgan ilohiy ishq kuychisidir. Tili sodda, uslubi yengil va ravon, insonlarni Haq va haqiqatga undaydi. Bir jihatdan oʻzbek xalq baxshilariga, ikkinchi yoqdan oʻzbek oʻquvchisi uchun Boborahim Mashrabga oʻxshashdosh. Yunus Emroning hayot tarzi ham Mashrabga monand: umr boʻyi bir yerda qoʻnim topmagan, qoʻlda soz va tilida sheʼr ila shaharma-shahar, qishloqma-qishloq kezib, ijod namunalarini ohangga solib, xalq yigʻinlarida aytib yurgan. Oradan shuncha zamon oʻtsa hamki, Yunus Emro oʻz vatani Turkiyada va uzoq-yaqin xalqlar orasida maʼlumu mashhur, sheʼrlari sevib oʻqiladi, davralarda, toʻyu tantanalarda qoʻshiq qilib kuylanadi. Turk mumtoz sheʼriyatining ustoz shoiri bisotidan saralangan ushbu guldastani aziz kitobxonlarimizga zoʻr mamnuniyat ila taqdim etamiz.