OSMONINGDAN UZILMA EY, DIL!

Shoir bu dunyodagi barcha yoʻllardan orasidan mashaqqat va iztirob yoʻlini tanlaydi. Chunki, u oʻz qalbiga mahkumdir. Uning uchun eng katta qanoat ham iloh tuhfasi boʻlgan qalbdir. Shoir oʻz qoratini, iymon, eʼtiqod, eng пок tuygʻular bilan toʻldirib borsagina barcha dunyoviy halokatlar ustidan ruhhan gʻolib chiqaveradi. Muhammad Ismoilning sheʼrlarini oʻqib, adabiyotimizda boʻy koʻrsatayotgan yangi avlod negoyali ezgu va yuksak amallar-ga hozirlanayotganiga, yorugʻ umidlar bilan toʻlib toshgan bu qalb sheʼrlarining quvonch qahvasidan ekanligini his qildim. Men Muhammadning sheʼrlarida qalb butunligini, iymon erkinligini, eʼtiqod sofligini koʻrasiz. Eng muhimi, bu sheʼrlar oʻzini ham, birovni ham aldamaydi. Ishonch teriqingingga maʼnosi ham, fayzi ham koʻngilgil alhamdiro. Zero, dil yaralashmagan har qanday ish oqibatsiz boʻladi. Iloyo, ezgu umidlar bilan koʻlaga kirgan olam ham bir shoirning qozi eli oldida hamisha yorugʻ boʻlsin!