Yolgʻizlikning yuz yili

Markes oʻzining bu kitobi haqida shunday yozadi: «Yozganlarimning ichidan «Yolgʻizlikning yuz yili» romanini chiqarib, yoqib tashlagan boʻlar-dim. Men bu kitobni yozganimdan uyalaman, chunki menga maʼlum sa-bablarga koʻra uni yaxshilab yozishga vaqt yetmadi». Ammo yozuvchi oʻzidan qanchalik koʻngli tolmasin, asar dunyo ada-biyotida tub burilish yasadi. Chunki Markesgacha insoniyatni muqarrar yolgʻizlikka giriftor qilgan baxtsizlik sabablari hali adabiyotning bosh mavzusiga aylanmagan edi. ...Makondoda dastlab, hamma oʻzaro teng, baxtli-saodatli toʻkin-sochin dasturxon atrofida farovon hayot kechirishadi... Biroq bunday dorilamon kunlar uzoq davom etmaydi. Makondoni nafaqat nafs balosiga yoʻliqqan, bal-ki ishtrapastlik, tiyiqsiz shahvat balosi, axloqsiz munosabatlar zulmiga aylantiradi. Kitobxon nazarda avval boshdan jannatmonand yurt sifatida tasavvur uygʻotadigan Makondoda fuqarolar bora-bora boshqacha hayot tarzi bilan yashashni xohlab qoladilar, ularga borib-borib makon tutgan yer torlik qiladi, ozodlik, hurlik istab qoladi qalblari. Alaloqibat esa tabiat inʼom et-gan baxtdan yuz oʻgirish ularga qimmatga tushadi, itoatsizliklari oqibatida muqarrar yolgʻizlik hukm qilinadi.